...

Kanlar akıtılırken

Kurban bayramlarında

Cennet düşü kuranlardan olamadım

Ağlayan çocuklar geçerken göz bebeklerimden

Kapatsam gözlerimi

Hepsi yetim



Sekizinci Şiir

Yine düşünüyorum seni

Sesini, gözlerinin rengini

Ve

Ben sana susuyorum

Özlemim büyüdükçe

Kana kana içmek istiyorum

Ben sana susuyorum

Sen anlat ne istersen

Seve seve dinliyorum



Bende saklı

Tüm şehir uyurken sen ayakta kalanlardan

Uyumak yerine yaşamı seçenlerden

Her uyku bir ölümse eğer

Sen hiç ölmedin

Bir deniz feneri gibi göz kırptın hayata

Gören olmadı...

Yeri göğü inletti çığlıkların

Duyan olmadı...

Bağırmak kadar susmak da yakıştı sana

Bayramda yada düğünde giyilen elbiseler gibi



Biri

Hüznün rengidir mavi

Yalnızlığın ve küskünlüğün

Kırılmışlığın ve yorgunluğun

Ve sen mavisin

Yalnız, küskün, kırılmış

Ve yorgun mavi



Bitişe Doğru

Arkana bakmadan yürü

Usulca

Artık ne "boş ver"ler

Ne "bilmiyorum"lar

Ne de "belki"ler var

Perdenin kapanıp

Salonun boşalma vaktidir

Bak suflör de sustu

Bir gün

Soğuk yağmurlar yağarsa üstüne

Üzülme

Sığınacak bir liman hep vardır

Bir şarkı ilişirse kulağına

İkimize dair

Küçük bir anıdır artık

Arkana bakmadan yürü

Usulca


Deprem Çocukları

Siz penceresiz çadırlardaki çocuklar

Kış buğulu camların mevsimidir

Bilmez misiniz?

Gözlerinizdeki o hüzün

O dalgınlık

Kar beyazlığı mı yüzünüze vuran

Bir yürek üşümesi mi yoksa

Duyuramadınız?


Dinle

Söylenmemiş sözlerin yalnızlığı

Gözlerimde

Rüzgarda dağılmış anılarım

Ellerimde

Yorgun sevdamın sıcaklığı

Dudaklarımda

Sana adanacak nice şarkılar

Var...


Evrende

Hem nasıl

Buz gibi soğuk

Ve öylesine berrak

Su gibi

Kan ter içinde

Uykusuz kalmışçasına günlerce

Dizine uzanmayı düşledim

Ellerini...

Uykuyu...

Avuçlarına hafifçe kıvrılmayı

Sen hiç bilmedin

Bazen yelkovan

Bazen akrep oldum

Ve o denli yavaş... günlerce

Oysa.

Aktın gittin tebessümle

Biraz uyku, biraz keyif için

                      

<< GERİ